دفتر اول

بخش ۶۷ - طعنهٔ زاغ در دعوی هدهد

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

زاغ چون بشنود آمد از حسد

با سلیمان گفت کو کژ گفت و بَد

۲

از ادب نبود به پیش شَه مقال

خاصه خودلاف دروغین و محال

۳

گر مر او را این نظر بودی مُدام

چون ندیدی زیر مشتی خاکْ دام

۴

چون گرفتار آمدی در دامْ او

چون قفس اندر شدی ناکام او

۵

پس سلیمان گفت ای هدهد رواست

کز تو در اوّل قدح این دُرد خاست

۶

چون نمایی مستی ای خورده تو دوغ

پیش من لافی زنی آنگه دروغ

بازگشت به سروده‌های مولانا