بخش ۶۱ - تولیدن شیر از دیر آمدن خرگوش

برداشت: همچون آن خرگوش که بر شیر حمله کرد، روح او چه کسی بود که در آن لحظه قد و قامتش را ببیند.

برداشت: شیر به خاطر عصبانیت و حالت تندش گفت که دشمن گوشم را بسته و چشمانم را مسدود کرده است.

برداشت: حیله‌های قدرتمندان مرا آسیب زد و ظلم آنها به تنم خستگی آورد.

برداشت: از این پس من صدای دیوان و غول‌ها را نخواهم شنید.

برداشت: ای دل، در برابر آنها مانند ماهی روشن و زیبا هستی، اما اگر پوست آنها را کنار بزنی، فقط ظاهری بی‌ارزش باقی می‌ماند.

برداشت: گفتارهای مختلف و رنگارنگ مانند زره‌ای هستند که بر روی آب قرار دارد و لحظه‌ای درنگ نمی‌کند.

برداشت: این سخن همانند پوستی است که درونش معنا و عمق مثل مغز را دارد. مانند نقشی است که ظاهرش تنها نمایانگر است و معنا و جوهره‌اش همچون جان باطن آن را شکل می‌دهد.

برداشت: در این بیت به این نکته اشاره شده که 外 یک چیز ظاهری و فریبنده می‌تواند نقص‌ها را بپوشاند، در حالی که جوهره و ذات نیکو، به خاطر قدرت و غیرت خود، ناپیدا می‌ماند. به عبارت دیگر، ظاهر می‌تواند عیب‌ها را پنهان کند، در حالی که حقیقت نیکو به دلیل کیفیت درونی‌اش خود را نمی‌نمایاند.

برداشت: وقتی که قلم بر اثر وزش باد از روی کاغذ می‌افتد و به آب می‌افتد، هر چیزی را که بنویسی به سرعت نابود می‌شود.

برداشت: اگر به دنبال وفاداری و صداقت هستی، باید مواظب دست‌های خود باشی و به آسانی از وفا برنگردی.

برداشت: باد در دل انسان‌ها نماد آرزوها و خواسته‌هاست. هنگامی که از این آرزوها و خواسته‌ها عبور کنی و آنها را رها کنی، در واقع پیغام واقعی و حقیقی خود را دریافت کرده‌ای.

برداشت: پیغام‌های خداوند زیبا و دلنشین هستند، زیرا آنها از ابتدا تا انتها همواره ثابت و پابرجا باقی می‌مانند.

برداشت: سخنرانی و بیانات پادشاهان تغییر می‌کند و بر اساس شخصیت‌ها و مقام‌های مختلف تنظیم می‌شود، اما سخنان پیامبران همواره ثابت و از اصول الهی پیروی می‌کند.

برداشت: زیرا بوی پادشاهان از آسمان آمد و پیام‌های پیامبران از عرش الهی فرود آمده است.

برداشت: اگر نام شاهان را از سکه‌ها و درها بردارند، نام احمد همیشه و تا ابدیده خواهد شد و شنیده می‌شود.

برداشت: نام احمد، نام تمام پیغمبران است و وقتی صد نفر به ما مراجعه کنند، نود نفرشان هم به خاطر او هستند.