بخش ۵۱ - مقرر شدن ترجیح جهد بر توکل

برداشت: شیر در اینجا از برهان و استدلالی سخن می‌گوید که به اندازه کافی قوی و مؤثر است. او اشاره می‌کند که این برهان به حدی قانع‌کننده است که پاسخگوی سوالات و چالش‌های مختلف بوده و موجب آرامش و تسکین جبریان (مردم یا کسانی که در حال بحث هستند) شده است. به عبارت دیگر، این استدلال توانسته است نظرها را قانع کند و آنها را از نگرانی و تردید رها سازد.

برداشت: حیوانات همچون روباه، آهو، خرگوش و شغال در کنار هم به گفتگو و شلوغی مشغول شدند و از قید و بندها رهایی یافتند.

برداشت: در اینجا به توافق‌ها و بیعت‌هایی اشاره می‌شود که با موجودی قدرتمند مانند شیر (نماد شجاعت و قوت) انجام شده است. این توافق‌ها به گونه‌ای است که آسیب و ضرر به وجود نخواهد آمد. به عبارت دیگر، این پیمان‌ها بر پایه‌ای محکم و مطمئن بنا شده‌اند که باعث می‌شوند هیچ گونه زیانی متوجه آنها نشود.

برداشت: هر روز قسم او بی‌جگر می‌آید و دیگر نیازی به درخواست و تقاضای دیگری ندارد.

برداشت: هر کس که در سرنوشتش بخت به او روی آورد، مانند یوز به سمت آن شیر شتاب می‌کند.

برداشت: وقتی این لیوان به خرگوش رسید، به دور آن بانگ زد و گفت چرا مدت زیادی است اینجا مانده‌ای؟