بخش ۴۶ - ترجیح نهادن نخچیران توکّل را بر اجتهاد

برداشت: مردم به او گفتند که از ضعف و ناتوانی دیگران نواندیشی کن و در کارهای خود، خوراکی از دروغ و فریب را به اندازه نیازت به دست آور.

برداشت: بهتر از توکل بر خدا در هیچ کاری نیست و تسلیم شدن در برابر معشوق از همه چیز محبوب‌تر است.

برداشت: بسیاری از مردم از مشکلات و سختی‌ها فرار می‌کنند، اما در واقع به سمت مشکلات بزرگ‌تر و سخت‌تری می‌روند.

برداشت: انسان با نیرنگ‌هایی که به کار برد، در واقع خود را به دام انداخت و گمان کرد که دیگران به او آسیب می‌زنند.

برداشت: درها بسته بود و دشمن در خانه حضور داشت، این نقشه‌ای شبیه به حیله فرعون از این داستان ناشی می‌شود.

برداشت: این مصرع به این معناست که کینه‌توزی و دشمنی، باعث از بین رفتن و نابودی خاندان‌های زیادی شده است و در عین حال، خود شخصی که کینه می‌ورزد در تلاش است تا به خانه‌اش و به آرامش برگردد. این تناقض نشان‌دهنده تأثیرات منفی کینه و انتقام بر زندگی افراد است.

برداشت: چشمان ما به خاطر وجود دلایل فراوان، پر از مشکل هستند؛ بنابراین باید نگاه خود را از هر چیزی جز دیدن دوست، منحرف کنیم و تمام توجه‌مان را به او معطوف کنیم.

برداشت: ما وقتی او را با نگاه خود دیدیم، او نیز ما را می‌بیند؛ در واقع، او بهترین جایگزین برای ماست و در دیدگاه او، تمام هدف‌هایمان محقق می‌شود.

برداشت: تا زمانی که کودک ناآشنا و بی‌تجربه باشد، فقط به والدینش وابسته است و نمی‌تواند به تنهایی به چیزی برسد.

برداشت: زمانی که فضولی و کنجکاوی به سراغش آمد، از خود بی‌خود شد و به دردسر افتاد و در وضعیتی نگران‌کننده و آسیب‌دیده قرار گرفت.

برداشت: روح‌های مردم پیش از آنکه به دست و پای خود بیفتند، از صفا و وفا به پرواز درمی‌آیند.

برداشت: وقتی که دستور فرود آمدن به آنها داده شد، احساس خشم و حرص خود را کنترل کردند و به آرامش رسیدند.

برداشت: ما وابسته و زیر سایه‌ی خداوند هستیم و نیازمند او، چون تمام آفریدگان نیز به نوعی وابسته به پروردگارند.

برداشت: او که از آسمان باران می‌بارد، همان کسی است که از رحمت خود روزی و نان می‌دهد.