بخش ۴۲ - بیان توکّل و ترک جهد گفتن نخچیران به شیر

برداشت: گله‌ای از حیوانات شکار (نخچیر) در دشتی سرسبز زندگی می‌کردند،اما همیشه با شیری که در آن نزدیکی بود، درگیری و دردسر داشتند.

برداشت: آن شیر مدام در کمین بود و حیوانات را شکار می‌کرد،تا جایی که خورد و خوراک (چراگاه) برای همه‌ی حیوانات ناخوشایند و پراضطراب شده بود.

برداشت: حیوانات با خود نقشه‌ای کشیدند و نزد شیر رفتند و گفتند:"ما حاضریم هر روز بخشی از خودمان را به‌عنوان سهمیه‌ی غذایی به تو بدهیم، تا سیر بمانی."

برداشت: پس لطفاً از این به بعد دنبال شکار نرو،تا چراگاه و زندگی ما برایمان تلخ و آزاردهنده نشود.