بخش ۳۸ - به سخن آمدن طفل درمیان آتش و تحریض کردن خلق را در افتادن بآتش

برداشت: زنی با کودک خود پیش آن بت (معبود) یهودی آمد، و در آنجا آتش شعله‌ور بود.

برداشت: کودکی از او گرفت و در آتش انداخت، زن ترسید و ایمانش را از دست داد.

برداشت: کودکی که به پرستش بت‌ها علاقه‌مند بود، فریاد زد که من هنوز نمرده‌ام و می‌خواهم به سجده بیفتم.

برداشت: ای مادر، بیا و به من سر بزن، من اینجا خوشحالم، هرچند که در ظاهر در خطر و آتش هستم.

برداشت: آتش، حجاب رحمت است که بر سر این دنیای ما سایه افکنده و موجب می‌شود از نعمت‌های الهی دور شویم. اما باید این حجاب را کنار بزنیم و سر خود را بالا بیاوریم تا به درک و مشاهده رحمت و نیروی الهی دست یابیم.

برداشت: ای مادر، در خودت نگاه کن تا دلیل حق را بیابی و آنگاه خوشی ویژه‌ی خاصان حق را مشاهده کنی.

برداشت: به درون بیا و نگاهی به آب بنداز، همچون آتش که در این دنیا وجود دارد. آتش می‌تواند به زندگی و آتش‌سوزی تشبیه شود و آب نیز نمادی از آرامش و زندگی است. اینجا به تقابل میان آتش و آب اشاره شده که نشان‌دهنده‌ی تضادهای موجود در زندگی است.

برداشت: در دل اسرار ابراهیم، ببین که چگونه در آتش، سرو و یاسمن را یافت.

برداشت: مرگ را می‌دیدم و به زاد و ولد تو، به‌شدت نگران و بیمناک بودم از اینکه تو به من آسیب برسانی.

برداشت: وقتی رستم از زندان های تنگ آزاد شد، در جهانی باهوای دل‌انگیز و زیبا قرار گرفت.

برداشت: من جهان را مانند رحم مادر می‌بینم و اکنون که این آتش را دیدم، به این سکون و آرامش رسیدم.

برداشت: در این آتش، دنیایی را دیدم که هر ذره‌ای از آن، حیات و نور داشت.

برداشت: جهان فقط از نظر شکل و ظاهری وجود دارد، اما ذات و حقیقت آن فراتر از این اشکال است. در واقع، این جهان تنها یک ظاهر ناپایدار دارد و حقیقت آن در عمقش نهفته است.

برداشت: ای مادر، با کمال مادری به من بنگر که این آتش، آتش عشق نیست.

برداشت: ای مادر، وارد شو که زمان خوشی و موفقیت فرا رسیده است، نگذار این موقعیت خوب از دست برود.

برداشت: اگر قدرت آن سگ را دیدی، در آن صورت می‌توانی قدرت و مهربانی خداوند را نیز ببینی.

برداشت: من به خاطر عشق و رحمتت به سراغت می‌آیم، چرا که از شادی و خوشی خودم بی‌خبرم و فقط به تو اهمیت می‌دهم.

برداشت: به درون بیا و دیگران را نیز دعوت کن، چون در آتش، پادشاه سفره‌ای گسترده است.

برداشت: ای مسلمانان، به جمع ما بیایید؛ چون هر چیزی جز دین، عذاب و دردسر است.

برداشت: بیایید همه شما مثل پروانه‌ها وارد شوید، زیرا در این مکان نعمتی وجود دارد که ارزشش به اندازه صد بهار است.

برداشت: صدای خوشی در میان آن جمع بلند شد و جان‌های مردم از زیبایی و عظمت آن پر شد.

برداشت: مردم پس از آن که از خود بی‌خبر شدند، هم زن و هم مرد، در آتش مشکلات و گرفتاری‌ها می‌افتند.

برداشت: بدون وصلی و بدون کشش به عشق دوست، هر تلخی را شیرین کردن از اوست.

برداشت: زمانی بود که عالمان دین، مردم را از نوشیدن می منع می‌کردند، انگار که آتش در میانه وجودشان شعله‌ور بود.

برداشت: آن یهودی به خاطر عملی که انجام داده است، چهره‌ای تیره و آشفته پیدا کرد و از این موضوع به شدت پشیمان و دلشکسته شد.

برداشت: در میان مردم، با ایمان، عشق بیشتری پیدا کردند و در فانی شدن جسم، راست‌گوتر شدند.

برداشت: شیطنت و فریب شیطان به خود او بازگشت و در نهایت، دسیسه‌هایش او را در وضعیت نامناسبی قرار داد.

برداشت: آنچه که در دل و روح مردم می‌گذشت و ذهنشان را مشغول کرده بود، به وضوح در چهره‌ی این انسان نادرست و نامناسب نمایان شد.

برداشت: ببین که چگونه مردم درگیر مشکلات و سختی‌ها هستند، این وضعیت هرچند دردناک است، اما به نوعی از آن‌ها پایداری و استقامت می‌سازد.