بخش ۲۶ - دفع گفتن وزیر مریدان را

برداشت: بگو ای کسانی که فقط به سخن و الفاظ توجه دارید، آیا فقط در گفت‌وگوها و وعظ‌ها به دنبال حقیقت هستید؟ زبان و گوش شما در جستجوی چه چیزی است؟

برداشت: به احساسات بی ارزش توجهی نکنید. چشم جسمتان را ببندید.

برداشت: گوش جسمانی ما مانند پنبه ایست که در گوش حقیقی ما که میتواند حقایق را بشنود ، گذاشته شده است. تا وقتی گوش جسمانی را از کار نیاندازی گوش حقیقی توان شنیدن ندارد.

برداشت: برای آنکه بتوانید پیام مهمی را بشنوید، باید خود را از احساسات و افکار خالی کنید و به حالت سکوت و آرامش برسید.

برداشت: تا وقتی که در گفتگو و بیداری هستی، اجازه نده که بوی خواب و خواب‌آلودگی تو را از مسیر درست منحرف کند.

برداشت: رفتار و گفتار ما در ظاهر به یک شکل پیش می‌رود، اما در عمق وجود ما، تحولی عمیق‌تر و روحانی در حال اتفاق افتادن است.

برداشت: حس خشکی را دید که از آن خشکی، عیسی جان به دنیا آمد و پا بر روی دریا گذاشت.

برداشت: بدن در دشت خشک در حرکت است، اما روح همچنان در عمق دریا غوطه‌ور است.

برداشت: زندگی من در مسیری سخت و دشوار سپری شد، گاهی به کوه‌های بلند برخوردم، گاهی به دریا و گاه نیز در دشت‌ها قدم زدم.

برداشت: آب حیوان را از کجا می‌خواهی پیدا کنی، و چطور می‌خواهی موج دریا را بشکافی؟

برداشت: این جمله به نوعی به دو حالت مختلف اشاره دارد. حالت اول، موج خاکی که نشان‌دهنده‌ی تصورات و درک‌های ماست، و حالت دوم، موج آبی که نماد تجربه‌های عمیق‌تر و ناپایدار زندگی است. به عبارت دیگر، ما در دنیای واقعی و مادی خود غرق در افکار و خیالات هستیم، اما در عین حال با احساساتی و تجربیاتی مواجه‌ایم که زودگذر و زائل‌اند.

برداشت: تا زمانی که از حالت خوشی و سرخوشی به دور هستی، دوری از آنجا که مستی‌ات را برباید و باعث نارضایتی‌ات شود.

برداشت: گفت‌وگوهای ظاهری مانند غباری است که مدتی خواب را در پی دارد. باید هوشیار باشیم.