بخش ۲۳ - در بیان آنک این اختلافات در صورت روش است نی در حقیقت راه

برداشت: او از یکرنگی و صداقت عیسی بهره‌ای نداشت و از طبیعت و ویژگی‌های خمری که عیسی دارد، برخوردار نبود.

برداشت: جامه‌ای با صد رنگ و طرح مختلف، از آن خم خوشبو و دلکش، به سادگی و یک‌رنگی تبدیل می‌شود، مانند نسیم دل‌انگیزی که به آرامی می‌وزد.

برداشت: عدم یک‌رنگی باعث بروز کسالت و ناراحتی می‌شود، مانند رابطه‌ای که ماهی با آب پاک و زلال دارد.

برداشت: با اینکه در خشکی رنگ‌ها و زیبایی‌های زیادی وجود دارد، اما ماهی‌ها در پی جنگ و خشکی گرفتار شده‌اند.

برداشت: چه کسی می‌تواند ویژگی‌های ماهی را در دریا به خوبی توصیف کند؟ همان‌طور که دریا نمی‌تواند بدون ماهی وجود داشته باشد، ملکوت و جلال الهی نیز در ذات خود با عزت و قدرت عمیقش پیوند دارد.

برداشت: وجود او چنان باارزش و منبع رحمت است که بی‌شمار دریا و ماهی در برابر او خضوع و سجده می‌کنند.

برداشت: چند بار باران رحمت نازل شده تا آن دریا از سرریز شدن، به این حالت درآمده است.

برداشت: به تعداد زیادی خورشید که نورافشانی کرده‌اند، اشاره می‌کند تا ببینیم که ابر و دریا چقدر generosity و بخشندگی را یاد گرفته‌اند.

برداشت: دانش و آگاهی مانند نوری است که بر روی زمین می‌تابد و باعث می‌شود خاک و آلودگی‌ها توانایی پذیرش دانه‌ها و رشد گیاهان را پیدا کنند.

برداشت: زمین وفادار است و هر چیزی که در آن بکاری، میوه‌اش را به درستی می‌چینی.

برداشت: این امانت از امانتی به دست آمده است که نور انصاف و عدالت بر آن تابیده است.

برداشت: تا زمانی که نشانه‌ای از حقیقت به نمایش درنیامده، بهار هرگز زمین و سرها را نمایان نمی‌کند.

برداشت: آن خدایی که به مخلوقات خود از جماد (یعنی چیزهای بی‌جان) روزی و نعمت می‌دهد، این خبرها و این امانت و راستگویی را نیز فراهم کرده است.

برداشت: مرغی که از حالت جسمانی خود خارج شده و به مراتب بالاتر نائل شده، به موجب لطف و دانشش، عاقلان را به خشم می‌آورد و مانند کسی است که در تاریکی به سر می‌برد و حقیقت را نمی‌بیند.

برداشت: جان و دل دیگر توانایی تحمل این احساس را ندارند، نمی‌دانم با کی باید بگوییم که در این دنیا کسی نیست که شنوا باشد.

برداشت: هر جا که نیکویی و خوبی وجود دارد، آنجا به طرز غیر عادی زینت و زیبایی پیدا می‌کند و هر جا که بدی و جفا باشد، آنجا را زشت و نا آرام می‌کند.

برداشت: آشکار است که تنها آن کسی که می‌تواند به خلق معجزه بپردازد، حقیقتاً یک کیمی‌ساز است؛ چه چیزی می‌تواند مانند کیمیا اثری شگرف و جادویی داشته باشد؟

برداشت: تحسین و ستایش از من موجب ترک کردن ثنا می‌شود، زیرا اینجا در واقع نشانه‌ای از وجود است و وجود خود دلیلی برای اشتباه است.

برداشت: وجود او پیش از همه چیز است و برای آنکه در برابرش چیزی وجود نداشته باشد، باید نادانی و عدم وجود را درک کرد. در واقع، در برابر وجود او، هر چیزی ناقص و بی‌ارزش است.

برداشت: اگر کور نمی‌بودی، گرمای خورشید را می‌چشیدی و آن را می‌شناختی.

برداشت: اگر او نبود، این ناحیه از غم و اندوه چنان سرد می‌شد که مانند یخ می‌گردید.