بخش ۱۸ - بیان حسد وزیر

برداشت: این وزیر به خاطر حسد و دشمنی‌اش، باعث شد که به طور نادرست کسی را به باد انتقاد بگیرد و به او آسیب برساند.

برداشت: منتظر آن هستم که زهر حسد، که به جان بی‌نوایان می‌رسد، به امیدی تبدیل شود.

برداشت: هر کس که از روی حسد به دیگران نگاه کند، در حقیقت خود را مانند کسی می‌بیند که نه گوش دارد و نه بینایی.

برداشت: اگر بویی از او بگیری، آن بو تو را به سمت کوی او خواهد کشاند.

برداشت: هر کسی که از وجود او بویی نگیرد، کور است. بوی او همان بوی دین و ایمان است.

برداشت: اگر فردی بویی را احساس کند و وقتی شکرگزاری نکند، ناشکری او به معنای کفران نعمت خواهد بود و در نتیجه، عواقب بدی برایش به همراه خواهد داشت.

برداشت: از افرادی که شکرگزار هستند قدردانی کن و در مقابل آن‌ها تواضع کن. مانند یک مرده همیشگی برای آنها زندگی کن و ماندگاری خود را حفظ کن.

برداشت: وقتی که وزیر از دزدی و راهزنی خبر می‌دهد، تو مردم را از نماز و عبادت باز نداشته باش.

برداشت: وزیری که کافر و ناپرهیزکار است، به عنوان مشاور دین برای مردم ظاهر شده و با فریب و نیرنگ، آنها را در دام خود می‌کشاند.