بخش ۱۳ - آموختن وزیر مکر پادشاه را

برداشت: او وزیری داشت که به شیوه‌ای فریبنده و مکارانه بر آبِ مشکوکی بند بسته بود.

برداشت: می‌گوید: ترسایان برای حفظ جان خود به خدا پناه می‌برند و دینشان را از حاکم مخفی می‌کنند.

برداشت: آن‌ها را کمتر آزار بده، زیرا کشتن و نابود کردن فایده‌ای ندارد. این آدم‌ها بویی از دین و ارزش‌های معنوی ندارند، مانند عطر و بخور که بو و عطر حیات را منتقل می‌کنند.

برداشت: راز عمیق در وجود او پنهان است؛ گرچه ظاهرش در هزاران لایه پیچیده شده، اما باطنش کاملاً متفاوت و متناقض است.

برداشت: شاه از او پرسید که تدبیر و چاره چیست؟ چگونه می‌توان با مکر و فریب برخورد کرد؟

برداشت: تا زمانی که در دنیا هیچ نشانه‌ای از نصرانی و دینش باقی نماند، نه به‌طور علنی و نه به‌طور مخفی.

برداشت: گفت: ای پادشاه، گوش و دستم را قطع کن، بینی‌ام را بشکن و لب‌هایم را به حکم مرگ بسپار.

برداشت: پس از آن، مرا زیر دار بیاور تا کسی برایم شفاعت کند.

برداشت: در جایی که به صدا در می‌آیی، این کار را انجام بده در مسیری که در چهار جهت می‌شود رفت.

برداشت: سپس خود را از این وضعیت رهایی می‌بخشم تا به شهری دور بروم و هر آشوب و ناامنی را دور بریزم.