من بیانه نورنا الله بنور عرفانه

برداشت: ستایش خاص خداوندی است که هیچ‌کس نتوانسته حق عظمت او را به‌خوبی ادا کند و هیچ مجاهدی نیز به او دست نیافته است. او در آغاز وجود داشته و در پایان نیز موجود است و هیچ‌کس نمی‌تواند وجودش را انکار کند. او هم در آسمان‌ها و هم در زمین به‌تنهایی شاهدی بر یکتایی‌اش است. آسمان، گنبدش و زمین، بسترش است. او دل‌های عارفان را به خود جذب کرده و قضا و قدرش سلطنت او را تشکیل می‌دهد. بهشت رحمتی است که خزانه‌دار آن، راضی و خشنود است و جهنم زندانی است که مالک آن، «سجّان» نام دارد. قیامت بزرگ‌ترین گردهمایی و دادگاه است. هرکس به اندازه ذره‌ای کار نیکی انجام داده باشد، نتیجه‌اش را خواهد دید و هرکس به اندازه ذره‌ای کار بدی کرده باشد، آن را مشاهده خواهد کرد. او بر همه جهانیان رحمت و احسان دارد و حتی بر گناهکاران نیز رحمت و بخشش را شامل می‌شود. هرکس در دریای اوصافش غوطه‌ور شود، زبانش از توصیف او ناتوان است و هرکه در میدان جلالش گردش کند، نمی‌تواند از عظمت او دور بماند. او هر روز در فعالیت است، پس از مخالفت با چنین موجودی بپرهیزید. پیامبر ما محمد صلی الله علیه و سلم نمادی از توجه همیشگی خداوند بوده و معجزه‌اش، شکافتن ماه است. «و اگرچه کافران می‌خواستند...» نشانه‌ای از حفاظت اوست. «چشم من منحرف نشد و سرکشی نکرد» نشان‌دهنده همت و مقام اوست. دنیا فانی و آخرت پایدار است و پروردگار، معبود است و او را می‌پرستند. خداوند پناه‌دهنده است و جبرئیل خدمت‌گزار اوست. براق وسیله سفر اوست و معراج، مسیر او. سدرة المنتهی مقام اوست و در فاصله‌ای نزدیکی به خواسته‌هایش دست می‌یابد. صدیق، محبوب و دلباخته اوست. فاروق، عدالت و شمشیر اوست و ذو النورین، داماد و امام اوست. مرتضی، شجاع و قوی است و بر همگی آن‌ها درود و سلام خداوند باد.