غزل شمارهٔ ۳۲۲۶

برداشت: به او گفتم ای پادشاه مشرق، به خالق قسم می‌خورم که مانند تو آفریده نشده است.

برداشت: تو اندازه‌ات شناخته شده است و وعده‌ات هرگز نقض نخواهد شد. کسی که به دست‌آوردن اشرف (برتری) می‌کوشد، هرگز در را به روی خود نخواهد بست.

برداشت: جسمی مانند تخم مرغی است که در آتش سوزانده شده و در زلزله باقی مانده است. کسی که نمی‌تواند بی‌حرکت بماند.

برداشت: هرگز به جز تو کسی را در نظر ندارم؛ ای صاحب wealth و ثروت، تو که دروغگو و نادان هستی.

برداشت: هیچ کس دیگری جز تو، جانِ من و اصل کلام من نیست. تا زمانی که نور چهره‌ات را نبیند، نمی‌گذارد که کسی دیگر در میان باشد.