غزل شمارهٔ ۳۲۲۰

برداشت: مرا در آتش عشق مانند پروانه بسوزان، زیرا محبوبم در آتش پنهان شده است.

برداشت: قبیله قریش طعم عشق را چشیدند و شمع از شوق ذوب شد و اشک‌ها از او جاری گشت، ای محبوب من، چنین باید باشد.

برداشت: در عشق، ما شب‌ها بیدار ماندیم و نتوانستیم بخوابیم، مانند لحظات شاداب و نشئه‌وار در کنار محبوبم.

برداشت: عاشقان بپا خیزند، در این شب خواب نکنید، فرار نکنید چون چنین است محبوب من.

برداشت: وصل به من مثل سیل است، مجنون که لیلی را در آغوش می‌گیرد، شب را روز می‌کند. همین‌طور، جانان من نیز با محبتش زندگی‌ام را دگرگون کرده است.

برداشت: خورشید در اوج تابش خود است و دل آن را می‌بیند، و عقل در آن سرگردان است، چنین است ای محبوب من.

برداشت: ای دل! از سروده‌های موسی بیاموز که پروردگار در جلوه‌ای عظیم خود، چنانکه من این آتش را می‌بینم، در دل من نیز آشکار شده است. این آتش، نشان از عشق و وصال محبوب است.