غزل شمارهٔ ۳۲۱۷

برداشت: گفت: ای جام، مرا بالا ببرید، چرا مرا حبس کرده‌اید؟ بدن من در شیشه است و نمی‌خواهید بشکنیدم.

برداشت: ساقی را آگاه و باخبر کنید، از او بپرسید که من دوست ندارم دروغگویان را. به من ظلم نکنید.

برداشت: پس وقتی که شما مست شدید و در مستی غرق شدید، به درگاه درخواست بروید و بخواهید؛ ناامید نشوید.

برداشت: در مسیری آرام و ساکت قدم می‌زدم و چهره‌ام به گونه‌ای بود که من را شبیه به موجودی بی‌حرکت و بی‌احساس می‌کرد، مانند چیزی که در آنجا به خواب رفته یا غمگین است و هیچ نگاهی به اطراف ندارد.

برداشت: اگر می‌خواهید زندگی‌تان رونق بگیرد، از توهمات و گمان‌های بد دوری کنید. اگر به انحرافی دچار شدید، راست و درست به دنبال راه باشید و از شک و تردید در مرگ خود مراقب باشید.