غزل شمارهٔ ۳۱۹۶

برداشت: او بچه‌ای شیرین‌زبان است و اگرچه همه دانا و باهوش‌اند، ولی وقتی که از کنار کوچه‌اش می‌گذری، باید قدمی درست و مطمئن برداری که لغزشی نداشته باشی.

برداشت: دوست دل من به من گفت که پوست سگی که بر دوش دارم را از بین ببر. این کار باعث شد که با نور دل‌ام بخندم و جرعه‌ای از خوشحالی و سرمستی را به من بدهد.

برداشت: وقتی در بسته‌ای مثل برنجی وجود داری، چرا به دنبال راهی برای فرار هستی؟ بهتر است تلاش نکنی و به سختی نرزی؛ فقط آن سر را پایین بیاور تا بتوانی به مقصد برسی.

برداشت: محبوب من، حرکات و رفتارهای تو برای من خوشایند است و مثل خوشبختی و برکت در زندگی‌ام می‌ماند. تو زندگی من هستی و هرگذری که از کنار من می‌گذری، زندگی‌ام را طولانی‌تر و پرمعناتر می‌کند.

برداشت: ای جانِ دل، تو که دل را جان می‌بخشی و مقصودِ نگاه‌ها هستی، وقتی که نظرشان خیره می‌شود، دل آنها را به خودت جذب می‌کنی.

برداشت: ای عمر، آیا تو در زندگی خود از زاد و ولد احساس خستگی می‌کنی؟ آیا شب را به خوبی گذرانده‌ای؟ بیدار باش! صبح طلوع کرده و نور و روشنی نمایان شده است.

برداشت: برای دل‌تان فضایی دو در داشته باشید و با روح‌تان هدایت کنید. اگر به دنبال زندگی واقعی هستید، دل‌تان را از سنگی که در آن است آزاد کنید و به سمت گوهری ارزشمند بروید.

برداشت: تو نشانه زیبایی من هستی، تو راهنمای من و نشان‌دهنده من. چگونه می‌توانی از من دور شوی و به سمت دیگری بروی در حالی که من برای تو دلتنگم؟

برداشت: برو و جان و وجودت را به حرکت درآور، همچون شاهان بزرگ زندگی کن. آیا هیچ کس در جستجوی آرامش و سکون می‌ماند؟ روح تو باید از فضای مادی آزاد شود و در جستجوی مقصدی جدید باشی.

برداشت: ماه کامل بر ما تابیده است و وصل و پیوند به ما رسیده است. ای گروه ما، به ماهی که در آن وعده‌ام را داده‌ایم، نزدیک شوید.

برداشت: ای سرزمین شادی و خوشی، چه زیبایی داری؟ ای مستان، چقدر لطیفی؟! اگر تو از من ده داده باشی، آیا کسی این‌گونه به من می‌گوید که این فرمولی از تنهایی است؟

برداشت: هر شب و هر صبح عشق ما را به شور و شوقی می‌کشاند، به طوری که غم و اندوه از ما دور شده و غم به همراه دوست‌مان پیوسته است.

برداشت: دیگر بس است سخن گفتن، رها کن و به دنبال خواسته‌هایت برو. ای پرنده، باز هم به سراغ آن شاه برو و به او بگو که با وی عهد و وفا داری.

برداشت: به دلیل دوری و جدایی، به طرف وصال برگردید. تلاش کنید که به وصال برسید، اما چون وصال با خودداری و بخل ممکن نیست، از بخل دوری کنید و از دست دادن را کنار بگذارید.