غزل شمارهٔ ۳۱۹۲

برداشت: فریب نخور که هوس‌ها تو را از رأی درست منحرف کند؛ زیرا بسیارند ساختمان‌هایی که بر اثر نظرات نادرست و ناکارآمد خراب شده‌اند.

برداشت: می‌خواهم به شما خیرخواهی کنم، اما زبانم دچار سکوت شده است؛ چون در سکوت، نصیحتی نهان وجود دارد.

برداشت: این همه ترس، دوگانگی و تردید به چه دلیل است، مگر اینکه در زیر سایه و حکومت این ولی (امام یا رهبر) باشد؟

برداشت: این متن به نوعی اشاره دارد به اینکه ممکن است نگرانی یا ترس از چیزی باعث شود که فرد احساس ناامنی کند. همچنین به این معناست که عشق و محبت ممکن است برخی اوقات باعث آزار و اذیت گردد، اما در عین حال می‌تواند شیرینی و خوشی نیز به همراه داشته باشد. در نهایت، به ارزیابی احساسات و تجربیات در روابط عاطفی اشاره دارد.

برداشت: شمس تبریز مانند شمعی است که وقتی روز می‌شود، در شب غایب می‌گردد. پس چرا باید منتظر فردایی باشی؟