غزل شمارهٔ ۳۱۸۹

برداشت: ای ساقی، به من شراب بده تا زودتر بنوشم، زیرا صبح من به پایان می‌رسد.

برداشت: ای معتمد و درمانگر، تو در حقیقت نور و روشنی تمامی زوایا و جوانب هستی.

برداشت: ای ساقی، تو روشنی چشمان منی و آرامش دل من.

برداشت: این عبارت به این معناست که شاید تو مانند بدر ماه درخشان هستی، یا نزدیکان من و یا کسی که به من اعتماد دارد.

برداشت: هر بار که به چهره او نگاه می‌کنی، در هر لحظه که در خودت غرق می‌شوی، این احساس را تجربه می‌کنی.

برداشت: بدون وجود عشق، آیا می‌توان دودی وجود داشت؟ همچون معتمدی یا شفایی.

برداشت: یک عارف آزاد و بی‌قید به مجلس می‌آید و از ساقی می‌خواهد که جلوتر بیاید و از جامش بگذارد.

برداشت: بگذار تا صبح برسانمت به آنچه که می‌خواهی، ای کسی که به من اعتماد داری یا ای کسی که شفایم می‌دهی.

برداشت: به خاطر آن چهره‌ی دل‌فریب تو، که زندگی و نشاط را از یک نگاه به من می‌بخشد.

برداشت: تو حق داری که بی‌وفا باشی یا اینکه به کسی اعتماد کنی یا مثل یک پزشک اقدام کنی.

برداشت: در زمان خزان، بهار را در نظر داشتن و بر این اساس زندگی کردن.

برداشت: داشتن یک همدم یا یار که به صورت ناگهانی از دست رفته و دور شده، یا اینکه در کنار او بایستی به عنوان یک پشتیبان و محرم یا به عنوان کسی که می‌تواند درمانگر دردهایش باشد.

برداشت: به خاطر اینکه از هر درد و رنجی رهایی یافته‌ام، ای ماه خوش‌چهره، رازهای تو را می‌دانم.

برداشت: ما می‌گوییم، اما این سخن همچنان در دل مانده است، یا به کسی اعتماد داریم یا درمانی می‌یابیم.

برداشت: در عشق وارد شدی و به آن دل سپردی، و سپس در جایگاه ما قرار گرفتی.

برداشت: ما پیمان بستیم، اما تو به آن پیمان وفا نکردی؛ یا این کار از روی اعتماد بوده یا به خاطر ناتوانی در عمل.

برداشت: ما از این آتش در دردی شدید گرفتاریم و از این درد، به اندازه‌ی صدها باغ، رنج می‌بریم.

برداشت: به خاطر ذوق و سلیقه تو، ما مانند چراغی در دل تاریکی هستیم، آیا تو معتمدی یا شفایی؟

برداشت: می‌گویند که اسرار در جفا و سخت‌گیری است، اما من به خاطر عشق آن معشوق به این حرف‌ها ایمان آورده‌ام.

برداشت: این کار نه از روی بدخواهی است و نه بی‌دلیل؛ یا به خاطر یک مسئولیت است و یا به خاطر یک دوستی.

برداشت: ای دل، تا کی در عشق شور و هیجان داری؟! چه زمانی از عشق و شوق دست خواهی کشید؟

برداشت: در عشق، هم سکوت خوب است و هم اعتماد و هم شفا.

برداشت: ای تصویری که در ذهن ما شهرت داری، از نظر ما دور شو، ای کاش!

برداشت: ای که از چهره‌ات یادگاری دارم، یا به مانند معتمد و اعتمادم هستی و یا شفابخش دردهایم.

برداشت: ای باغی که از بهار باقی مانده‌ای، گل‌ها رفته‌اند و تنها سبزه‌هایی باقی مانده‌اند.

برداشت: اگر صبر پیشه کنی، یا به کسی اعتماد داری و یا در انتظار درمانی هستی.

برداشت: من برای خودم دوست و همدمی انتخاب می‌کنم، اما در دل من همیشه شمس دین تبریزی جا دارد.

برداشت: در آتش عشق، یا به اعتماد کسی هستم که مرا ملزم به حرف‌هایی کرده، یا به کسی که در حال بهبودی و درمان من است.