غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۱۸۷

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

اتی‌النیروز مسرورالجنان

یحاکی لطفه لطف‌الجنان

۲

بهار از پردهٔ غم جست بیرون

به کف بر، جام‌های شادمانی

۳

سقوا من نهره روض‌الامالی

خذوا من خمره کاس‌الامانی

۴

هوا شد معتدل، هنگام آنست

که می سوری خوری و کام رانی

۵

فللاشجار اصناف المعالی

وللانوار انواع‌المعانی

۶

درین دفتر بسی رمزست موزون

چه باشد گر تو زین رمزی بدانی؟

۷

لئن ضیعت عمرا قبل هذا

تدارک ما مضی فی‌ذاالزمان

۸

مران از گوش صوت ارغنون

مده از دست جام ارغوانی

۹

لتغدوا روحک فی کل یوم

باصوات المثالث والمسانی

۱۰

ازین خوش‌تر بهاری، دیر یابی

فرو مگذار این را تا توانی

بازگشت به سروده‌های مولانا