غزل شمارهٔ ۳۱۳۸

برداشت: بهتر است که اجازه ندهی مرا تحت فشار قرار دهی، تا مانند خودت و مثل یک گرگ خشمگین نشوم.

برداشت: دست مرا بگیر تا از احوال ناخوشایند و غم‌های دل دور بمانم و شاد باشم.

برداشت: تو هنرمندی و در کار رنگ آمیزی مهارت داری، پس حرص و کینه را به رنگ های زشت و تیره تبدیل نکن.

برداشت: ای آقا، کمی صبر کن و عصبانی نشو تا من بتوانم به خوبی و بدون دلهره کارم را انجام دهم.

برداشت: از دور اگر به زانو بیفتی، دیگر سرم را برaste بخشید.

برداشت: هر کاری که بکنی، من همیشه به تو دعوت می‌شوم، حتی اگر تو موافقت نکنید.

برداشت: دل را رها می‌کنم و آن را برای تو تبدیل به سرزمین تو می‌کنم، تا تو دیگر دل خود را آزار ندهی.

برداشت: من زیبایی‌ام را وقف تو می‌کنم تا تو زیبایی خود را از دست ندهی.

برداشت: نمی‌خواهم کاری بکنم یا صدایی تولید کنم تا تو از عمق وجودت ستایش نکنید.