غزل شمارهٔ ۳۱۳۲

برداشت: امشب ما باید به یاری هم بیاییم و از حقوق یکدیگر حمایت کنیم، پس نباید از این امر کوتاهی کنیم.

برداشت: ما همچون سرو و سوسن، زیبا و دلربا هستیم تا طلوع آفتاب، اما امشب در خواب غفلت فرو رفته‌ایم.

برداشت: دوست همراه تا صبح صادق، پادشاه و مولای من است و امشب نمی‌خوابد.

برداشت: ای ماه زیبا، همچون ستاره‌ای در آسمان بدرخش. امشب هیچ‌گاه از یاد نروم.

برداشت: امشب زیبایی صورتت و لطافت مویت باعث می‌شود که ثریا (گویی) خوابش نبرد.

برداشت: وقتی که تو ما را در حال مستی دیدی، جانا، سرنا به نوای خود نالید و امشب را جشن گرفت.

برداشت: چون شب استراحت و آرامش دارد، مانند خواب کودکانه، امشب دیگر بیدار نمی‌شوم.

برداشت: در جمع دوستان خوش‌مرام، آن‌قدر احساساتی شد که به خاطر آن‌ها اشک ریخت. امشب نیز با لذت و شادابی به سر می‌برم.

برداشت: گروهی از نزدیکان و آشنایان به خاطر تو امشب به شدت نگران و آشفته‌اند و نمی‌توانند آرامش داشته باشند.