غزل شمارهٔ ۳۱۳۰

برداشت: به جستجوی جهان و رازهای پنهان و نمایان آن نرو، بلکه فقط به مشاهده بپرداز.

برداشت: در هر جا که باشی و هر شکل و شمایلی که بگیری، مهم این است که هدف اصلی تو در کجاست.

برداشت: به آینده نباید امیدوار بود، زیرا امروز و فردا در هم تنیده‌اند و حالا باید به ارزش و زیبایی لحظه حال توجه کرد.

برداشت: انگار به شدت در دوری تو گرفتار شده‌ام، مگر اینکه خودت به من برسی و از این جدایی نجاتم دهی.

برداشت: حوا از آدم به وجود آمد و گفت که تو آدمی و من همسر تو هستم.

برداشت: از نخل، خرما به وجود آمد و گفت که هم به من سود می‌رسد و هم به نخل خرما.

برداشت: تو همچون مجنون و لیلی نباش که از اوج عشق دور شوی، که رامین در دل توست و تو زیبایی‌اش را در خود داری.

برداشت: غم‌های خود را از بیرون پیدا نکن، زیرا دارو و درمان غم‌های تو در درونت قرار دارد.

برداشت: اگر ماه سیاه و تیره شود، این خود نشان‌دهنده‌ی آن است که تو نیز باید خود را صیقل بدهی. به عبارتی، اگر ظاهری ناخوشایند و تاریک داری، باید تلاش کنی تا خود را زیبا و درخشان کنی.

برداشت: اگر چهره ماه تیره و سیاه شود، تو نگران نباش؛ زیرا هیچ خطری برای ماه وجود ندارد، این ترس فقط به تو منتقل می‌شود.

برداشت: از هر چیز که به زحمت و دردسر می‌افزاید، دوری کن؛ چون هم آرامش و هم روح تو را مختل می‌کند.

برداشت: وقتی که تو از دیگران مستقل هستی و به جمع‌های مختلف نیازی نداری، در واقع هم در جمع و هم در تنهایی تنها تویی که اهمیت داری.

برداشت: پرهای خود را باز کن و نشان بده که همزمان می‌توانی صاف پرواز کنی و هم به قاف و عنقا (پرنده‌ای افسانه‌ای) دسترسی داشته باشی.

برداشت: زمانی که خودت دردی نداری، نیازی به نگرانی و دل‌مشغولی نیست؛ چرا که در روزهای پر هیاهو، تو خودت را به دردسر نمی‌اندازی.

برداشت: اگر کسی از وجود ما انکار کند، نگران نیستیم چون ما حقیقتی داریم که تو می‌شناسی ما را.

برداشت: هرگز زیر نرو و از بالای خود ما را پایین نیاور، که نشین ما را بر زمین و تو را بر فراز.

برداشت: من و دیگران را از احساس حقارت دور کن، نترس که با وجود ما، تو در مقام شاهی هستی و بدون ما، در وضعیت دیگری خواهی بود.

برداشت: به خودت نگاه کن و زیبایی‌ات را ببین، چرا که تو همان یوسف زیبایی هستی.

برداشت: خطا از تو، یوسف و یعقوب نیست؛ نترس و بگو که تو هم زلیخا هستی.

برداشت: تو گمان می‌کنی که من به تو یقین دارم، اما من نیز در دل می‌گویم که تو همیشه باقی خواهی ماند.

برداشت: از این محیط مادی و دنیایی که در آن هستی عبور کن و به عمق وجود و معانی واقعی سفر کن، زیرا در درون تو گنجینه‌ای ارزشمند وجود دارد.

برداشت: از این دنیای محدود و مشکلاتش خارج شو و به دنیای زیبا و پر از خوشی‌ها وارد شو.

برداشت: هر چقدر هم که تا ابد از تو صحبت کنم، نه انتهای زیبایی تو مشخص خواهد شد و نه می‌توانم تمام فضیلت‌هایت را بیان کنم.