غزل شمارهٔ ۳۰۹۰

برداشت: ای جوان، با شادمانی و سرزندگی از دنیا بگذر تا به مقام فرمانروایی عالم دست یابی. اگر بر نعمت‌ها و شکرگزاری زندگی بیفزایی، تو خود به سرزمین شکر و نعمت تبدیل خواهی شد.

برداشت: مثل شهاب که با سرعت به سوی زمین می‌آید تا دیو را شکست دهد، تو نیز باید با تمام وجود و قدرت به سمت هدف‌هایت بروی و در آسمان رویاهایت بدرخشانی.

برداشت: وقتی نوح تصمیم به عبور از دریا می‌گیرد، کشتی‌اش خواهد بود و تو هم می‌توانی در این سفر، مانند نردبانی که مسیحا فراهم می‌کند، به او کمک کنی.

برداشت: گاهی مانند عیسی، مایه آرامش و درمان روح می‌شوی و گاهی مانند موسی، در نقش یک راهنما و سرپرست ظاهر می‌گردی.

برداشت: برای پخته شدن تو، آتشی روحانی وجود دارد. پس اگر مانند زنان ناپخته و خام عمل کنی، در نتیجه به آن آتش و پختگی نخواهی رسید.

برداشت: اگر از آتش فرار نکنی، در نهایت تمام پخته و آماده خواهی شد، مانند نانی که کاملاً پخته شده است و در نتیجه مایه افتخار و احترام خواهی بود.

برداشت: وقتی که در جمع دوستان و آشنایان قرار می‌گیری و آنها تو را به عنوان یک فرد مورد قبول می‌دانند، مانند نانی که به حیات و زندگی کمک می‌کند، تو نیز به زندگی آنها کمک می‌کنی و به نوعی در کنارتان زندگی را شیرین‌تر می‌سازید.

برداشت: با وجود اینکه ممکن است زندگی پر از درد و زحمت باشد، با صبر و تحمل می‌توان به موفقیت و گنجی درونی رسید. حتی اگر در دوردست‌ها و در عالم ناپیدا قرار داشته باشی، باید بدانی که این معرفت و آگاهی در درون تو وجود دارد.

برداشت: من این صحبت را کردم و ناگهان از آسمان صدایی به گوشم رسید که گفت: اگر چنین باشی، به همان اندازه نیز خواهی بود.

برداشت: سکوت کردن به خاطر زیبایی و شیرینی کلام توست، نه اینکه با بی‌ادبی و ناپختگی رفتار کنی و به طعنه و کنایه بپردازی.