اگر تو همره بلبل ز بهر گلزاری
تو خار را همه گل بین چو بهر گل زاری
دربارهٔ این سروده
این شعر به تشبیه بلبل و گل اشاره دارد و بیان میکند که اگر کسی در کنار بلبل به گلزاری برود، ممکن است خارها را نیز به عنوان گل ببیند. شاعر میگوید که درون و بیرون گل ممکن است خار باشد و باید با احتیاط رفتار کرد. او همچنین به هشیاری و احتیاط در عشق اشاره دارد و میگوید که عشق ممکن است با تلخی و درد همراه باشد، ولی این نیز بخشی از زیبایی و وفای معشوق است. در نهایت، شاعر به پیچیدگیهای عشق، دروغها و ناز و جفا اشاره میکند و هشدار میدهد که باید از فتنهها و ترفندهای معشوق آگاه بود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نمیشناسی باشد که خار گل باشد
اگر چه می خلدت عاقبت کند یاری
درون خار گلست و برون خار گلست
به احتیاط نگر تا سر کی میخاری
چه احتیاط مرا عقل و احتیاط نماند
تو احتیاط کن آخر که مرد هشیاری
غلط تو هم نتوانی نگاه داشت مرا
عجب ز شمع تو پروانه را نگه داری
خوشست تلخی دارو و سیلی استاد
غنیمتست ز یار وفا جفاکاری
به دست دلبر اگر عاشقی زبون باشد
ز عشق و عقل ویست آن نه از سبکساری
به غیر ناز و جفا هر چه میکند معشوق
مباش ایمن کان فتنه است و طراری
زبون و دستخوش و عشوه می خوریم ای عشق
اگر دروغ فروشی و گر محال آری
دروغ و عشوه و صدق و محال او حالست
ولیک غیر نبیند به چشم اغیاری