غزل شمارهٔ ۳۰۷۰

برداشت: اگر روزگاری به تندی و خشم بیفتد، تو از این موضوع نترس و نگران نباشی، چرا که جان من برای تو ارزش دارد.

برداشت: اگر قلب تو برای مشکلات و غم‌های عشق آماده نیست، مطمئن باش که در عشق به آن معشوق بزرگ، تنها جایگاه کوچکی داری.

برداشت: از رنج و زحمتی که می‌کشی، نترس؛ زیرا این رنج هرگز مانند کینه انسانی نیست که ناشی از خشم خداوند باشد.

برداشت: اگر غیر از معشوق خودت، جواهر دیگری را می‌شناسی، بدان که جایگاه تو جواهر اعلایی است و چیزی جز او شایسته تو نیست، زیرا تو با هر چیز دیگری که کم‌ارزش‌تر باشد، سازگار نخواهی بود.

برداشت: اگر به حالت نگرانی و تردید بیفتی، به خاطر هر صدایی از افرادی که بار سنگینی بر دوش دارند، نترس و بدان که این صداها تو را به خود نمی‌کشانند.

برداشت: پس ترجیح‌های شخصی‌ات را کنار بگذار و آنچه را که مورد پسند دوست است جست‌وجو کن، زیرا تنها از شکرگزاری کسی که شکر نعمت‌های او را می‌کند، چیزی باقی خواهد ماند.

برداشت: با کسی که همفکر و همدل نیست، از شادی‌ها و احساسات خود صحبت نکن؛ زیرا او متفاوت از تو است و تو نیز انسان دیگری هستی.