غزل شمارهٔ ۳۰۶۰

برداشت: معانی از دوست پنهان شده‌اند و من نمی‌دانم کجا بروم که دیو مقابل من نرود.

برداشت: کی تاکنون خربزه‌ای لطیف و خوشمزه را بدون سرخر دیده است؟ من سال‌ها به دنبال آن بوده‌ام و هنوز نتوانسته‌ام آن را ببینم.

برداشت: به نفس خود بگو که این گونه تصویری از خود نسازد و این‌گونه بت نساخته و شکل ندهد.

برداشت: اگر همه تصاویر و نقوش از یک نوع باشند، دیگر نیازی نیست که انسان بینا به تماشای آن‌ها بپردازد، چرا که تنهایی و بی‌خبر بودن بهتر از دیدن چنین چیزهایی است.

برداشت: مجنون دو نوع درد و رنج را تجربه می‌کند؛ یکی به خاطر مصاحبت با لولی که باعث ناراحتی‌اش می‌شود و دیگری به خاطر جدایی از لیلی که او را عذاب می‌دهد.

برداشت: پشت پرده، یک دیو زشت ظاهر شد. به او گفتم که تو به مرگ و گناه دچار هستی، او پاسخ داد: بله، درست است.

برداشت: به او گفتم که من هیچ کس را مانند تو در میدان بویحیی راستگو و صادق ندیده‌ام.

برداشت: به او گفتم که دل من مکان رحمت و محبت خداوند است، پس چرا خشم خداوند در اینجا چه کار دارد؟

برداشت: در روز قیامت، زمانی که زشت‌کاران برهنه شوند، همه زشت‌کاران از زشتی‌های دنیوی فرار می‌کنند.

برداشت: در این حالت که ناگهان او به کسی شبیه شد که زیبایی و جذابیتش مانند صورت یک حوری است، به قدرت و اقتدار پروردگار.

برداشت: چهره‌ای ظریف و پاک، بدون رنگ و آرایش، همچون دست ملایمی که از نیرنگ و فریب آزاد است.

برداشت: اگر در بهار دقت کنی، خواهی دید که خار سیاه چگونه در میان باغی از گل‌ها خود را نمایان می‌کند، گویی گل زیبایی در میان آن همه گل‌های خوشبو ادعایی دارد.

برداشت: خدایی را ستایش می‌کنیم که شب را به صبح تبدیل کرد و جهنم را به بهشت و خوشبختی تبدیل کرد.

برداشت: کسی که به زیبایی و هنر خداوند عادت کرده باشد، از هیچ خطری نمی‌ترسد، حتی اگر در میان هزاران مار سمی قرار بگیرد.

برداشت: به مخلوقی نگاه کن که هزار افعی را بلعیده و به خاطر قدرت و اراده‌اش به عصای موسی تبدیل شده است. این نشان‌دهنده قوت و تسلط او بر دشواری‌ها و دشمنان است.

برداشت: به خاطر نداشته باش که عصا، تو را از خطر نجات نمی‌دهد، چون کسی که مانند فرعون است و مرتکب دزدی می‌شود، به زودی به عواقب وحشتناکی دچار خواهد شد.

برداشت: سکوت و صبوری که برای انسان مهربان به خوشبختی و ثروت تبدیل شود، برای مؤمن مانند بهشت و نعمت در زندگی پس از مرگ است.