غزل شمارهٔ ۳۰۴۷

برداشت: ای طایی، به خاطر تو که به سوی ما بازمی‌گردی، هر چه که بگویی را با کمال میل و قدردانی می‌پذیریم.

برداشت: بیایید به بام بیا و با خوش‌رویی، به بام ما بیایید. دو یا سه قدم به جلو بردار و دنبال رضایت این مستان باش.

برداشت: اگر غمگین هستی، چیزی از شراب خوش‌طعم بگیر که آرامش‌بخش جان است و آن را از دستان دیگران بگیر.

برداشت: ای معشوق زیبا، آیا به ما وعده ندادی که فردا به ملاقات ما خواهی آمد؟ چه بسا که این وعده‌ات تنها فریب و فریبکاری بوده است.

برداشت: ای معشوق، اگر لبان من را ببوسی، آیا مرا رها خواهی کرد و به کس دیگری محبت خواهی ورزید؟ تو که همچون طاووس زیبا و فریبنده‌ای، آیا می‌توانی به من وفادار بمانی یا به دلیلی دیگر از من فاصله خواهی گرفت؟

برداشت: از نگاه کوچک خود بیرون بیا و لحظه‌ای به دنیای شیرین و خرم فکر کن. دنیای ما پر از زیبایی و ارزش است؛ بیایید به یکدیگر ایمان بیاوریم و این زیبایی‌ها را با هم تجربه کنیم.

برداشت: بهتر است کارهای خوب را آغاز کنی و از گل و زیبایی در زندگی خود بهره‌مند شوی. همچنین در ارتباط با خانواده‌ات صادق باش و به آن‌ها دروغ نگو.

برداشت: چشمانت را خواب کن و به دنیا نگاهی جدید بده. به تشنگان آب برسان و از سرما و تلخی زندگی بکاه.

برداشت: اوقات را غنیمت بشمار و از جدایی رهایی یاب. بیا و می نوش به ما تا کم‌حالی و غم‌گساریم.

برداشت: از این اندوه و ناراحتی عبور کن و به روزنه‌ای که به زندگی امید می‌دهد نگاه نکن. شراب را با دوستانت بنوش، زیرا در کنار آنها، زندگی لذت‌بخش‌تر است.

برداشت: در حالتی که از خود بی‌خود شده‌ام، به معشوقه‌ام گفتم که من با غم تو در یک مسیر هستم و هر کجا که بیفتم، همواره با تو همراه خواهم بود.

برداشت: به حرکات و رفتار او توجه کن، به چشمان جذابش نگاه کن، به شانه‌ها و موهایش دقت کن، و به هر چیزی که به او مربوط می‌شود، نگاه کن.

برداشت: وقتی که دست او را می‌گیرم، احساس بزرگی و توانمندی می‌کنم. مانند عسل و شیر که شیرین و خوشمزه هستند، در برابر محبت او پای می‌گذارم.

برداشت: خودت را در برابر زیبایی‌ها غرق نکن و از مسئولیت‌ها فرار نکن. موقعیت خود را بشناس و در میانه راهی که پیش رو داری، مسیر درست را پیدا کن.

برداشت: باید بذری که زیباست بکاری تا فردا سبز شود، چون هر کاری که امروز انجام دهی، نتیجه‌اش را فردا خواهی دید.

برداشت: اگر تو بذری کاشتی، چرا حالا پشیمان هستی؟ اگر به دشت و کوه بروی، می‌توانی به ثروت و خوشبختی دست پیدا کنی.

برداشت: ای دل، خسته و دل‌آزرده شدی، پس آرام بگیر و از این دنیا که پر از درد و آتش است دوری کن و به جایی خلوت و آرام برو.

برداشت: چشمانت را از این طرف ببند و راهی را در دل تیره و پنهان جستجو کن که در آن آرامشی وجود دارد و جان تو را به پرواز درآورده است.

برداشت: عاشق به خواب رفته است، زیرا صبر او به اندازه‌ای است که در دل می‌گنجاند حالت ضعف و اندوه برای معشوقش.

برداشت: حرفی نزن، فقط سکوت را کوتاه کن و نگاهت را به شاهنشاه بیفکن و به تماشای آن ماه زیبا مشغول شو.