غزل شمارهٔ ۳۰۳۳

برداشت: مدت زیادی به سمت محبوبم دویدم و وقتی به او رسیدم، چهره‌اش را دیدم.

برداشت: در شب تار، راه ما گم شد و رهبر ما بوی خوشی از افندی را حس کرد.

برداشت: شادی جان‌ها و لذت دهان‌ها در واقع به مکان اصلی تعلق دارند، که همان کوی افندی است.

برداشت: محل گلستان شادمانی، جایی است که شراب خوش طعم و آب زلال جریان دارد.

برداشت: زندگی خوش و شاداب، مانند جامی که همیشه پر است، در جشن و سرور دو جهان به خوبی می‌گذرد، ای عزیز.

برداشت: خواسته‌ها و آرزوهایم به سراغم آمده‌اند، و حالا من در دنیای دلپذیر و شیرینی قرار دارم.

برداشت: وقتی که گرگ بره‌ای را ببیند، به او حمله می‌کند و این کار را می‌کند چون می‌داند که بره ضعیف و ناتوان است.

برداشت: گنجی که در اینجا به آن اشاره شده، متعلق به شخصی به نام خلیلی نیست، چرا که بخیلی و حرص و طمع ویژگی‌های افندی است.

برداشت: سرهای پادشاهان همچون سکه‌های ماهان در بازی چوگان همچون گوی افندی در حال چرخش و بازی هستند.

برداشت: سکوت کن و کم صحبت کن، آیا او همان کسی نیست که قبله و هدف آن‌هاست؟