غزل شمارهٔ ۳۰۲۷

برداشت: غیرعادی نیست که موجودات عجیب و غریب در برابر سلیمان صف کشیده‌اند؛ بلکه از زیبایی و جاذبهٔ چهرهٔ آن موجودات است که توجه سلیمان را جلب کرده و او را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

برداشت: آن پری که به زیبایی‌اش انسانی را به فرشته تبدیل کرد، اکنون از رنج و غم آزاد شده و به آرامش دست یافته است.

برداشت: چشم انسان به وسیله آن پری زیبا باز شده و روح او از دیوانگی و ملکوتی بودن به حقیقت و زیبایی پی برده است.

برداشت: ما از خودخواهی و ego رهایی یافته‌ایم و پاک شده‌ایم. مایعی که نمایانگر زندگی و وجود ما بود اکنون به خشک شدن رسیده است. انسان‌هایی که به وجود آمده‌اند، به نوعی به فرشتگانی شبیه شده‌اند که از آزادی و پاکی برخوردارند.

برداشت: چشم من به جمال شمس دین، افتخار تبریز، می‌نگرد و جانم از عشق چهره‌اش شادتر از جان پری است.