غزل شمارهٔ ۲۹۸۹

برداشت: اگر چیزی را ندیده‌اید، بهتر است دیگران را سرزنش نکنید؛ زیرا قضاوت بدون داشتن اطلاعات کامل، عواقب سنگینی دارد.

برداشت: پروانه اگر نمی‌سوزد، به خاطر این است که شمع وجودش را دارد. من نمی‌توانم در برابر چنین قامت بلندی زانوی تملق بزنم.

برداشت: اگر آن ماه زیبا در روز قیامت طلوع کند، از دل قیامت، حماسه‌ای عظیم و شورانگیز برپا می‌شود.

برداشت: به خاطر اینکه ماهیچه‌ای به نام زهره وجود ندارد، آسمان نمی‌تواند سخن بگوید. در واقع، آسمان به صورت درونی در حال سوختن است و این حالت نشانه‌ای از آن دارد.

برداشت: اگر زیبایی او واقعاً زیبایی است، پس کجا می‌توان آرامش و کجا می‌توان از درد و رنج ناشی از چشمان پرشور او، در امان بود؟

برداشت: هر لحظه دلم بیشتر به عشق او اشتياق دارد و هر لحظه عشق او دل من را به سمتی می‌کشاند.

برداشت: ای کاش بگویی این دوری و بی‌محلی از جانب تو تا کی ادامه خواهد داشت؟ آیا به خداوند، پروردگار ما، این را نخواهم گفت؟

برداشت: من نگرانم از دوری طولانی‌ات، ای سنگدل، که مبادا باعث شود ظرف امیدم از آسیب‌ها شکسته شود.

برداشت: ای کسی که جبرئیل به خاطر تو راه خود را گم کند، این دنیا با صبر و استقامت تو توانایی مقابله ندارد.

برداشت: عشق دل را می‌رباید به گونه‌ای که هیچ سودی برای دل در نظر ندارد و بعید است که عشق به دنبال خواسته یا منفعتی باشد.

برداشت: عشق مثل یک ثروتمند است که به خاطر ثروت فراوانش، از ریشه‌های شادی و خوشحالی بهره‌مند است.

برداشت: از من نپرس که چه باید کرد و نیازی به سؤال از عقل کامل نیست؛ کسی که در تشخیص ارزش‌ها مهارت دارد، می‌داند چگونه بهترین را انتخاب کند.

برداشت: او هم چیزی برای گفتن دارد، اما به اندازه خودش که در آن مرحله قرار دارد، مثل کسی است که تازه شروع به یادگیری کرده است.

برداشت: نفس انسان با امید به وصال معشوق مانند مجنون دیوانه می‌شود و در عشق، به دنبال دیدار محبوب می‌رود.

برداشت: اگر کسی در مسیر کمال به عشق دست نیابد، از نور درخشان آن می‌تواند گرمایی دریافت کند.

برداشت: باشد که به نور عشق من، عقل کل نیز با شکر شگفتی‌ها بهبودی از دردها پیدا کند.

برداشت: وقتی که طعم شیرینی عشق بر عاشقان بچشد، حالتی سرشار از خوشحالی و سرخوشی از دل آنها برمی‌خیزد.

برداشت: شمس دین تبریزی که منبع بصیرت و دانایی بود، وقتی در دل من وارد شد، گویا سپاهی به سوی من حمله کرده بود و همه چیز را غارت کرد.