غزل شمارهٔ ۲۹۵۸

برداشت: هرگاه که نوازنده با نواهایش تار را به صدا درمی‌آورد، تو افرادی که بی‌تفاوت هستند را به دنبال کار و فعالیت بیشتر سوق می‌دهی.

برداشت: ای عشق، وقتی که در عالم جدایی ظاهر می‌شوی، این بازماندگان را به سوی معشوق خود می‌کشی.

برداشت: اگر مراقب نباشی و در برابر دزدان و مکاران احتیاط نکنی، می‌توانی خود را در معرض خطر قرار دهی و با مشکلات بزرگ‌تری روبرو شوی. دنیا پر از افرادی است که می‌خواهند از تو بهره برداری کنند و اگر بی‌توجه باشی، ممکن است آسیب ببینی.

برداشت: وقتی کسی را ببینی که به فریبکاری معروف است، باید در برابر او هوشیار باشی و از زیرکی‌اش مراقبت کنی. اما اگر دوست صمیمی‌ات را در شرایط سختی ببینی، باید به او کمک کنی و از او حمایت کنی.

برداشت: تو بر سواران چابک که همچون زین‌پوشانی نیکوکارند، تسلط داری و آنها را به آسانی به مقصد می‌رسانی.

برداشت: دیوانگان عاشق ما همیشه با محبت و نوازش به سراغ ما می‌آیند، اما مردم بازار به شدت ما را تحت فشار و سختی قرار می‌دهند.

برداشت: عاشقان با وجود درد و رنجی که دارند، به زیبایی زندگی و عشق می‌اندیشند، در حالی که تو با خودخواهی و نادانی خود، لذت‌ها را در میان مشکلات و ناامیدی‌ها به وجود می‌آوری.

برداشت: هر کسی که در سختی و آتش زندگی می‌کند، باید راه نجاتی به او نشان داد. در عوض، کسی که در شرایط راحتی قرار دارد و دچار بی‌توجهی است، می‌تواند به آسانی به چالش‌ها و مشکلات دچار شود.

برداشت: موسی، تو راه را به خاطر بزرگ‌منشی فرعون به او می‌رسی، اما جو را در عذاب و خجالت قرار می‌دهی.

برداشت: این نعل که بی‌نقص و بی‌عیب است، موسی را که در جستجوی حقیقت است، به درون مار می‌کشد.