غزل شمارهٔ ۲۹۳۵

برداشت: با اینکه زیر لباست مقام و شان بزرگی داری و از دوری چشم‌های مردم در دل و جانت خاطره‌ای هست، باز هم تو را فراموش نمی‌کنم.

برداشت: اگرچه به صورت ظاهری در آسمان پایین‌تر از جاهای دیگر قرار داری، اما تو همچنان روشنایی درخشان و ارزشمندی هستی که می‌توانی به مانند ستاره‌ای پرنور بر فراز آسمان بدرخشی.

برداشت: تو باعث شدی که وجود ما به نبود مطلق گره بخورد، و آرزوی ما را به شرطی بی‌امیدی مرتبط کردی.

برداشت: تا زمانی که کسی ناپایدار و ضعیف به نزد تو نیاید، یک شیر و فرزندش به نزد تو خواهند آمد.

برداشت: کسی که بدون سر به دنیا می‌آید، بر تو حاضر می‌شود تا از آسمان بدون گوش بشنود.

برداشت: یک ماه باید سفر کنی و به مقصد برسی، چرا که مانند سلیمان بر روی ابرها خواهی رفت.

برداشت: پول و ثروت چه معنایی دارند؟ جان خود را بیاور و برای محبت و عشق هزینه کن. اگر عاشق واقعی هستی، به دنبال چیزهای مادی نباش.

برداشت: ای جان، نیازی به سختی و تلاش نیست، زیرا راه تو مانند نور و ماهتاب روشن و واضح است و منبع هدایت و راهنمایی‌ات همین نور و روشنی است.

برداشت: ماه نور و روشنایی‌اش را از یک مکان به مکانی دیگر حرکت داد مانند اینکه شتر عرب را از جایی به جایی دیگر می‌رانند.

برداشت: مجنون با صد هزار بار توبه کردن، به خوبی روح خود را شناخته است. زیرا وقتی بوی قبر لیلی را حس کرد، صدای لزوم جدایی را درک کرد.

برداشت: اگرچه ممکن است در ابتدا از کاهش چیزی ناراحت باشی، اما نباید غمگین شوی؛ زیرا بعد از کاهش، مانند ماهی که به تدریج دوباره پرنور می‌شود، دوباره به افزایش و خوبی برمی‌گردد.

برداشت: هر لحظه گل‌های خوشبو و زیبا به خاطر زحمات و اعتقادات نیک تو به سمتت می‌آیند.

برداشت: سخن از انتقاد به سلیمان است و بیان می‌کند که مانند هدهدی که در جستجوی سلیمان گم شده، من نیز در گمراهی و سردرگمی هستم. اگر تو در شرایط مشابهی گرفتار شده‌ای، به سرنوشت من توجه کن و از این وضعیت خارج شو.

برداشت: ای دوست، لباس خوشبویی از روشنی صبح بر تن کرده و به ما خبر می‌دهد که نه، از خواب بی‌خبری!

برداشت: خورشید بدون هیچ پرده‌ای درخشان است و پیروزی بدون هیچ تلاشی به دست می‌آید.

برداشت: روح در حال پرواز است و جام در حال چرخش، اندیشه در حال فرار و مستی در حال گسترش است.