غزل شمارهٔ ۲۹۳۲

برداشت: ای برادر، چه اشکالی دارد اگر یک شب را بی‌خوابی بگذرانی، وقتی می‌توانی مانند شمع زنده باشی و همچون شعله درخشان و پرانرژی باشی؟

برداشت: نیکوترین کارها را در شب‌های سخت انجام بده، چون در این لحظات است که آسمان به روی انسان‌ها باز می‌شود و ممکن است همانند قمر، درخشش و زیبایی پیدا کنی.

برداشت: اگر انسان آسمانی و معنوی هستی و به دنیای دیگر علاقه‌مند، زیر این آسمان باقی نمان، چرا که در این دنیا تنها بر سطح آن باقی می‌مانی.

برداشت: وقتی لشکر حبش شبانه به روم حمله می‌کند، باید مانند قیصر در برابر آنها محکم و نترس ایستادگی کنی.

برداشت: ای جان، مانند عیسی در روزها سفر کن و در شب‌ها با آب و گل دست و پنجه نرم کن، تا مانند الاغ خواب‌آلوده نشوی و از زندگی بهره‌مند گردی.

برداشت: در شب می‌توانی مسیرها را طی کنی، اگر به دنبال دیدار معشوق خود هستی، از سفر کردن دریغ نکن.

برداشت: افراد خوشبخت زیر سایه خدا آرامش می‌یابند؛ برادر، مراقب باش که جای دیگری نیفتی.

برداشت: وقتی یوسف از پدرش جدا شد، دچار مشکل نشد. این را بدان که تو هم مثل یوسف هستی، پس خودت را به چیزی که جز پدر نمی‌رسد، نرسان.

برداشت: زیرا برادرانت قصد جانت را دارند، پس باید با احتیاط میان آن‌ها وارد شوی.

برداشت: اگر تو در مسیر درست حرکت کنی، در تبریز فقط با شمس دین آشنا خواهی شد و جز او کسی را نخواهی یافت. پس باید مطمئن باشی که در این راه، توقف نکنید.