غزل شمارهٔ ۲۹۲۶

برداشت: هر جا که بروی، حتی اگر در آب یا آتش باشد، برای من مهم نیست؛ فقط این را می‌دانم که به زیبایی و خوشی می‌روی.

برداشت: در لباس او روشن است که به سوی محبوب زیبایش می‌ره.

برداشت: تو با حرکت خود بر روی نقش‌ها، آن‌ها را به هم می‌زنی و به سمتی می‌روی که هیچ نقشی وجود ندارد.

برداشت: زندگی پر از شور و شوق به تو می‌آید و تو در حالتی سرمست و پر از انرژی در حرکت هستی.

برداشت: در جستجوی تو، بخت و اقبال می‌دود، خواه در آسمان‌ها باشد یا در زمین. تو هر کجا که بروی، او به دنبالت می‌آید.

برداشت: عجبی نیست که تو به خاطر عشق محبوبت نگران و آشفته‌ای، چون در دل تو همیشه یاد او وجود دارد.

برداشت: شاه صلاح الدین از این شش جهت دور است، هر چند که در این شش جهت به صورت ظاهری حضور دارد.