غزل شمارهٔ ۲۹۲۵

برداشت: ای دل، تو که از نعمت‌های لطیف و زیبا پرورش یافته‌ای، و تو که از قدرت و شجاعت بزرگترین شیران بهره‌مند شده‌ای.

برداشت: دل تو از عقل اول به وجود آمده است، مانند حاتم طایی که از دست سلیمان چیزی را برده است.

برداشت: هیچ جان و روحی تاب تحمل عشق تو را ندارد، این جان چه نوع جانی است که چنین احساسات شدید و عجیبی را به وجود آورده؟

برداشت: آفتابی که نورش از تصویر اوست، تو زیر دامن خود به طور جالبی مخفی کرده‌ای.

برداشت: این جمله به این معناست که یک روشنایی می‌تواند نه تنها بر darkness های بسیاری نور بتاباند، بلکه می‌تواند به زندگی دوباره بخشیدن به افرادی که در وضعیت ناامیدی و مردگی به سر می‌برند نیز کمک کند. در واقع، وجود یک منبع نورانی و نجات‌دهنده می‌تواند تأثیر عمیق و مثبتی بر زندگی‌های بسیاری داشته باشد.

برداشت: این نوشیدنی‌ای که تو آن را به ما تقدیم کرده‌ای، از کدام انگورهای خاص و باکیفیت تهیه شده است؟

برداشت: در فصل سرد زمستان، میوه‌ای وجود دارد که می‌تواند به هزاران نفر که دلسرد و ناامید هستند، کمک کند و امید و شادی بخشد.

برداشت: اگر در کار زرگران به مهارت بپردازی، به مانند زر خالص می‌شوی. اما اگر زنده نباشی و دردی را احساس نکنی، هیچ ارزشی نخواهی داشت.