غزل شمارهٔ ۲۹۲۳

برداشت: باد در سرم می‌پیچد، چونکه از جام جوانی نوشیدم که از دستان یک شاهزاده به من رسید.

برداشت: وقتی جان در شراب او غرق می‌شود، زیبایی و درخشندگی ساده‌ای به اوج می‌رسد.

برداشت: چشم دل تصویری شگفت‌انگیز می‌دید که در هر سو زیبایی مشغول تماشا بود.

برداشت: دوتا قدم در عشق، تو خوابیدی و درباره‌اش فکر می‌کنی؛ در حالی که یک ساقی در کنارت ایستاده است.

برداشت: از آن آرزو، دل‌ها به بند کشیده شدند و از آن شادمانی، روح‌ها آزاد شده‌اند.

برداشت: مستی و شادی افراد سرخوش به بالای آسمان‌ها رسید و به‌دنبال آن، زهد و دینداری تنها بر روی سجاده‌اش باقی ماند.

برداشت: شمس تبریزی، اساس و ریشه‌ای دارد که در پس پرده پنهان است و او خود نماد یک قدرت و سلطنت پنهان است که در دسترس همه نیست.