غزل شمارهٔ ۲۹۱۵

برداشت: بهتر است کمی تنبلی را کنار بگذاری و از میان دوستانت زودتر پیشافت کنی.

برداشت: شجاعت و قدرت شیر نر در این مسیر به وضوح نمایان است و در کنار آن، تو نیز باید با هوشیاری و دقت در برابر حریفان عمل کنی.

برداشت: آتش فروزانی در دستان توست و یوسف نیز همراه توست، اگر خود را در چاه قرار دهی.

برداشت: اگر غروب به سراغ تو بیاید و در گور آرام بگیرد، دوباره می‌توانی از مشرق برخیزی و روشنایی مانند ماه پیدا کنی.

برداشت: اگر یخ به خاطر حرکت گرم شده و ذوب شده است، پس ای قامت تو، مانند سرو خوش‌فرم، باید از جایت حرکت کنی.

برداشت: این بیت به مفهوم این اشاره دارد که باید بر روی جهان خود و زندگی‌مان تسلط پیدا کنیم و به اهداف و خواسته‌هایمان به طور جدی و سریع بپردازیم، زیرا در درون ما قدرت و توانمندی‌هایی وجود دارد که می‌تواند ما را به موفقیت برساند.

برداشت: بشتابید، فرمود شاه، چرا که جان مردان خالی از ارزش نیست.

برداشت: هر روز صبح مانند سیاره زهره ناله و شکایت کن و سپس از طلوع خورشید، پادشاهی را تماشا کن.

برداشت: هریک از شب‌ها، ماه در آسمان به تدریج باریک‌تر می‌شود و در نهایت، آن ماه بزرگ و چاق کم‌کم کوچکتر می‌گردد.

برداشت: زمانی که از محبوب و شاهزاده‌ات دوری، محبت و لطف او چه نعمت‌ها و برکاتی می‌تواند به تو ببخشد وقتی که در درگاهی از او قرار داری.

برداشت: دیگر بس کن، تو که از گفتن بازگشتی. در سکوت‌هایت، درآمد از آگاهی وجود دارد.