غزل شمارهٔ ۲۹۱۱

برداشت: طبیعت دائماً به چیزهای جدید تمایل دارد و همیشه به دنبال نوآوری و تازگی است.

برداشت: اگر بخواهی که سر و صورتت شاداب و خندان باشد، باید گوش‌هایت هم به شنیدن و درک مطالب باز باشند.

برداشت: روح انسان‌های پاک به دنبال جان و روحی ارزشمند است، اما جان حیوان تنها به علف و غلات نیاز دارد.

برداشت: مستان از ساقی می‌خواهند که آیا می‌تواند بیشتر بیفزاید؟ ساقی نیز می‌داند که آنان به دلخواه خود، مزیدی طلب می‌کنند.

برداشت: مانند سیل  که به سمت دریا میرود ،شتابان به سمت بالا(دریای الهی) برو،و راه حق را جست و جو کن که آن آب(آب حیات،معرفت) گویا همین را پیوسته میخواهد:مرا جست و جو کن. به دنبالم بیا