غزل شمارهٔ ۲۸۸۸

برداشت: اگر کسی به خاطر خنده‌ای شیرین و دلنشین جانش را از دست بدهد، در عوض جانش پر از شادی و شوق و لذتی وصف‌ناپذیر خواهد شد.

برداشت: گاهی در صبح، مانند خورشید بر همه می‌تابد و حمله‌ور می‌شود، و گاهی در شب، مانند گلابی خوشبو بر دل و جان تأثیر می‌گذارد.

برداشت: گاهی یکی با مقدار اندکی شیرینی به دیگران محبت می‌کند و گاهی هم پرنده‌ای مثل طوطی از خوشی جان تازه‌ای می‌گیرد، اگر از طعم آن مگس بهره‌مند شود.

برداشت: گاهی به مقام معلمی می‌رسد و درس می‌دهد و در جایگاه اصلی خود قرار می‌گیرد، بنابراین جهان به نظم و ترتیب می‌آید.

برداشت: هر از گاهی ممکن است فردی به شدت تحت تأثیر قرار گیرد و از او درخششی شگفت‌انگیز بروز کند، مانند عیسی که نشانه‌ای از خداوند است و به نوعی شهادت بر حقیقت وجودش می‌دهد.

برداشت: گاهی اوقات، شخصی که در نظر دیگران بی‌اهمیت به نظر می‌رسد، می‌تواند مورد توجه و محبت قرار گیرد، به گونه‌ای که زندگی و زیبایی‌های جهان را به او نشان دهد. مانند یک دانه ریگ که در بعضی مواقع به چشم می‌آید و در مواقعی دیگر نادیده گرفته می‌شود.

برداشت: این جمله به این معناست که تو دیدگاه خاصی داری و هر چیزی که به ذهن تو می‌رسد، به آن چسبیده و هیچ‌گاه به عقب یا جلو نمی‌نگری. به عبارت دیگر، تو بر روی نظرت تمرکز کرده‌ای و توجهی به تغییرات یا اتفاقات پیرامون خود نداری.

برداشت: صالح به نیکی و خوبی شناخته شده است و در این دنیا ما همانند یک بارکش بزرگ و قدرتمند هستیم که همه با صدای بلند از او درخواستی داریم و به او توجه می‌کنیم؛ به نوعی همگی ما در این دنیا، به دنبال هدایت و رهایی هستیم.