غزل شمارهٔ ۲۸۸۵

برداشت: بیا و این شراب را بنوش و از دست دیگری بگیر تا هر جا که می‌روی، شاد و سرخوش باشی.

برداشت: اگر چرخ دوران به من توجه کند، به خاطر اینکه تو منبع حیات او هستی، چه اشکالی دارد اگر من در مقام پایین‌تری قرار بگیرم.

برداشت: ماهیی وجود دارد که آنقدر در عشق تو غرق شده است که تمام دریا به دنبال او می‌آید، وقتی که تو با یک دست بر صورتش می‌کشی.

برداشت: همه صدقات و نیکوکاری‌های شاهان به جایی نمی‌رسد، مگر اینکه تو با نیکی و خلوص نیت به سمت دیگران توجه کنی و محبت را به سوی آن‌ها بگسیل کنی.

برداشت: در این مسیر طولانی، تو با سرعت و هوش خود پیشرفته‌ای و در کنار آن، به خاطر راه‌های همدلانه‌ات، به همراهی با این چند نفر محدود ادامه می‌دهی.

برداشت: از شمس تبریز یاد بگیر که چگونه زندگی خوب و خوشی را به دست بیاوری، تا در آن مجلس خوشی که بهشت است، خوش بگذرانید.