غزل شمارهٔ ۲۸۷۵

برداشت: تو همچون نی نیستی که شکل دیگری داشته باشی، بلکه همانند سنگ، زیبا و ارزشمند هستی که بوی خوشی نیز دارد.

برداشت: دل را آماده کرده‌ام که در کنار تو زندگی کنم، زیرا در اینجا درختان بسیار نادر و سرسبز و بلند وجود دارند.

برداشت: همه سبزه‌ها در زیبایی تو گم می‌شوند و من چه بگویم که تری و رطوبت تو دیگر باقی نمانده است.

برداشت: اگرچه تو همچون شیر و شکر با همه ترکیب شده‌ای، هیچ عقلی نمی‌تواند بپذیرد که تو از افرادی هستی که به این شکل به آمیختگی رسیده‌ای.