غزل شمارهٔ ۲۸۶۱

برداشت: مدت زیادی است که در بازی شطرنج به طرز عجیبی بازی می‌کنی و در عین حال حرکات شگفت‌انگیزی را طرح‌ریزی می‌کنی.

برداشت: اگر دل‌سختی و بی‌تفاوتی از خود نشان دهی، کسی جان تو را نمی‌گیرد. اگر در برابر مشکلات مقاومت کنی، کسی نمی‌تواند سر تو را از تن جدا کند.

برداشت: حکم تو که بر خون شهیدان می‌رقصد، به مانند مرگ موش است، در حالی که بر رفتار گربه تأثیر می‌گذارد.

برداشت: اگر عاشق تو بدبین باشد، باید بداند که دوری از این مشکلات ترفندی است. همه این‌ها از روی محبت است و از سر لطف، [شاید] به یک شروع تازه اشاره دارد.

برداشت: من مانند نای هستم که از لبان تو صدا می‌زنم و می‌گریم، اما کم و آهسته می‌زنم تا کسی نتواند به دوستی و نزدیکی با من طمع کند.

برداشت: اگر نی صدای دلنشینی تولید کند، اما بویی از لبان تو به مشام برسد، در این صورت، این آواز به نوعی نشان‌دهنده عشق و محبت است.

برداشت: اگر تو ناله کنی، به خاطر چیز بی‌موردی است، زیرا تو با صدای دلنواز و خوش‌آهنگ به دنیا آمده‌ای.

برداشت: همه‌ی صداها نشانه‌ی حقیقت نیستند؛ بعضی از آوازها فقط خبر می‌آورند. اگر هم‌نفس تو رازهایی دارد، باید آن را با درک و فهم درست بشنوی.

برداشت: ای دل، از خود و فکر و اندیشه‌هایت خالی شو، چرا که نی، وقتی از خود خالی شد، به هم‌آوایی و هم‌نوازی دست یافت.