غزل شمارهٔ ۲۸۵۰

برداشت: از غصه‌های تو خیلی غمگین و حزین هستم، بی‌صبرانه منتظرم تا تو خوشحال باشی.

برداشت: وقتی تو مرا خسته ببینی، احساس خوشایندی به وجود می‌آید. من دل و جانم را به غم می‌سپارم تا تو خوشحال باشی.

برداشت: از غم و درد دلم، نه از شادی و نه از جفایی که بر من رفته، نمی‌توانم ذوق و شوقی داشته باشم. نمی‌توانم خوشحال باشم، مگر اینکه تو خوشحال باشی.

برداشت: ای معشوق، وقتی که همچون تیغ تیز و برنده‌ی دشنه‌ات به جانم حمله کنی و مرا به خون بکشانی، من از چشمم اشک بریزم تا تو همیشه خوشحال باشی.

برداشت: وقتی تو مرا شاد می‌بینی، سر و سینه‌ام پر از کینه است و من به خاطر تو نمی‌خواهم خودم را اذیت کنم تا تو خوشحال باشی.

برداشت: من از تو شانس و مقام دارم و امیدوارم که دل تو را نگه‌دارم. ای محبوب، من بر این تصمیم هستم که تو همیشه شاد باشی.

برداشت: در دل این دوران پر از مشکل و بهانه، من از زمانه کناره‌گیری کرده‌ام، تا تو شاد و خوشحال باشی.

برداشت: تا زمانی که بدن و روح نمی‌میرند، دل و جان آرامش پیدا نمی‌کند. همه این‌ها برای من به انجام آمده است، پس بیایید تا تو خوشحال باشی.