غزل شمارهٔ ۲۸۳۳

برداشت: به باغ ما بیا و زیبایی بهار را تماشا کن، سپس به سوی معشوق ما برو و زیبایی او را مشاهده کن.

برداشت: اگر به جستجوی پرنده‌ای نروی و تنها به سایه‌اش فکر کنی، هیچگاه به شکار عظیم و پنهان نمی‌رسی. بهتر است به دنبال هدف واقعی‌ات بروی و در مکان‌های ناشناخته به جستجو بپردازی.

برداشت: به ساحل دریا نگاه کن و زیبایی‌های آن را تماشا کن. از بلندی‌های موج، زیبایی و شکوه دریا را بگیر و بهره‌مند شو.

برداشت: وقتی شکار به دام می‌افتد، باید در چنگال حاکم گرفتار شود. وقتی فردی از هرگونه زینت و آرایشی بی‌نصیب می‌گردد، باید به چنین قمار پرخطری تن بدهد.

برداشت: به آرامی و نرمی، تو را از دنیای مادی به دنیای روحانی ببرم، جایی که می‌توانی زیبایی‌های خاصی مانند میوه ترنج و ریحان، گل‌ها و چمن‌زارها را ببینی.

برداشت: بیایید به خاطر زیبایی و لذت موسیقی دست به ساز بزنیم و لحظاتی شاد و خوش بگذرانیم. بی‌خیال مسائل مادی باشید و فقط به سرور و نشاط بپردازید.

برداشت: در میان این انسان‌های بافرهنگ و عاشق، اگر کسی نتواند محبت و احترام را به دیگران ابراز کند، هرگز نمی‌تواند به جایی نزدیک شود و ارتباط واقعی برقرار کند.

برداشت: به چنین شرابی ارزش دارد که من از خمار و بی‌تابی رنج ببرم. بنابراین، برای رسیدن به این آرامش، ای دل ناآرام، آماده باش.

برداشت: از سبو صدایی بلند شد که من به خاطر غم و اندوه می‌شکنم. پس بیا، جام را به جلو بیاور تا به باغ شراب خوش بپردازیم.

برداشت: ای کسانی که از هنر شیرین خسروان الهام می‌گیرید، با شور و شوق زندگی کنید و دل و جان خود را به دست بیاورید.

برداشت: یک روز به دکان عشق رفتم و در آن جا دلم از محبت و وابستگی دلسرد شد.

برداشت: من از مرحله‌ای عبور کردم که تو برای من راه‌حلی نداری و دل و جانم را به باد داده‌ای، پس دست‌کم مرا نگه‌دار.

برداشت: بگذارید دیگر توضیح ندهم، چون شاعر به طرز زیبا و دلنشینی این موضوع را بیان می‌کند. همچنین بیاورید یک آهنگ خوب و معنادار تا لحظاتی را با هم سپری کنیم.