غزل شمارهٔ ۲۸۲۵

برداشت: مثل یک ذره، همه‌ی موجودات تحت تأثیر نور و گرمای تو قرار دارند و وقتی تو مانند خورشید از بالای بام ظاهر می‌شوی، آن‌ها احساس شعف و زندگی می‌کنند.

برداشت: تمام موجودات و ذرات جهان به نوعی تحت تأثیر تو هستند و شاداب و خوشحالند. همه در حال جشن و شادی و در حال بیان شادی خود هستند، زیرا تو در میان ما هستی.

برداشت: همه موجودات در نور و روشنی تو نهفته‌اند و همه در مهربانی و لطف تو قرار دارند. اگر کسی بگوید که خدایا تو کجایی، این حرف نادرستی است.

برداشت: همه افرادی که با رحمت الهی همراه هستند، از نعمت‌ها بهره‌مند شده‌اند و همه آنها به گونه‌ای در لباس گدایی، فرزند شایستگی و ثروت‌اند.

برداشت: به محض اینکه به این وصل و پیوند دست یافتم، تمام جهان را گشتم و به جستجوی آنچه می‌خواستم پرداختم، اما هیچ‌کس نشنید که جدایی چقدر بد و ناپسند است.

برداشت: آیا این نامی که به عنوان نقیب (رهبر یا راهنما) معرفی می‌شود، در حقیقت از حسادت رقیب ناشی است؟ چه اهمیتی دارد که رقیب باشد یا نقیب، همه چیز در نهایت شگرد و فریب است.

برداشت: جز از روح بقایی و خوبی‌های دنیایی، چیزی به ما نده. از جهل و نادانی صحبت نکن و بی‌خود حرف نزن.