غزل شمارهٔ ۲۸۰۹

برداشت: بغراقان به عنوان یک نماد جشن و سروری ساخته شده‌اند. در این روز فرخنده، زهره، سیاره زیبای آسمان، حاضر می‌شود و به برپایی یک مهمانی و جشن بزرگ کمک می‌کند.

برداشت: جبرئیل دوباره به مهمانی آمد تا خلیل، با کمال مهربانی از او پذیرایی کند و از کرم و حسن نیتش بهره‌مند شود.

برداشت: امروز روز جشن و مهمانی است. ای جان‌های پاک، برای استقبال از این مهمانی، کاسه‌های زیبا را از سرها بردارید.

برداشت: صدای جوش و خروش صبحگاهی به گوشم می‌رسد و بوی خوش قلیه و بورانی به مشامم می‌رسد.

برداشت: بو مرا به سمت آشپزخانه می‌کشید، وقتی وارد شدم، آشپزخانه‌ای پرنور و درخشان را دیدم.

برداشت: به او گفتم به خاطر آن لبی که دارد، تا کمی آرام شوم. او پاسخ داد که برو، چون این حالت، نشان از انسانیت تو نیست.

برداشت: وقتی که خیلی اصرار و طلب کردم، او با کف دستش بر سرم زد و این ضربه باعث شد که عقل و ادراکم در حالتی از خواب آلودگی و بی‌حالی فرو برود.