غزل شمارهٔ ۲۷۹۲

برداشت: اگر بر پای بت چین سر گذاشته‌ای، به خاطر این است که تو به اندازهٔ آن زرین نمی‌درخشی و در واقع چیزی از آن مقام و زیبایی نداری.

برداشت: دوست عزیز، لطفاً راست بگو امروز چرا این‌گونه تغییر کرده‌ای؟ تو دیگر آن فرد قبلی نیستی و رنگ و رویت عوض شده است.

برداشت: در چهره جان رنگ او را مشاهده کردم. از او سؤال کردم که چرا این‌گونه است. او پاسخ داد که این مقام و راز برای تو قابل دسترسی نیست.

برداشت: دیروز مردی ثروتمند به درب خانه آمد و به او گفتند که عشق او ارزشمند است چون مانند نقره و طلا می‌درخشد، اما در عین حال او انسان باارزشی نیست.