غزل شمارهٔ ۲۷۹۰

برداشت: دوباره ملتی را ایجاد کردی و به جان عاشقان رسیدگی کردی.

برداشت: باز هم در عالم شعله‌ای افروختی، به قدری که تا آسمان هفتم پیش رفتی.

برداشت: به معنای این جمله می‌توان گفت که تو به حدی توانسته‌ای به عمق آسمان‌ها نفوذ کنی که مرزهای فضایی را شکسته‌ای و توانسته‌ای گوهری با ارزش را در جایی نامشخص و فراتر از مکان‌های شناخته شده قرار دهی.

برداشت: به سمت معشوق روانه شدی و با شوق و محبت، دامن او را به همراه خود کشیدی. تو توانستی جان‌ها را یکی یکی بشناسی و با آن‌ها ارتباط برقرار کنی.

برداشت: در کوه طور سینا آتش جدیدی افروخته شد که قدرت سوزاندن کوه و سنگ را داشت و همه چیز را می‌ذوب کرد.

برداشت: در دنیای حقیقت، اتفاقات و تجربیات پشت سر هم و پیوسته در حال وقوع هستند. تو در وسط این جریان عمیق زندگی و عشق به وجود خود، تلاش می‌کردی و انرژی و وجودت را فدای این امواج می‌کردی.

برداشت: بعد از اینکه صبر کردی و دریا آرام شد، به خاطر calm شدن دریا، تو هم کشتی را بادبان زدی و آماده حرکت شدی.