غزل شمارهٔ ۲۷۸۰

برداشت: در شرابم چیزی دیگر افزوده‌ای، این نوشیدنی فقط شراب نیست، که آن را با چیزی دیگر ترکیب کرده‌ای.

برداشت: بار دیگر توبه‌هایت را زیر پا گذاشتی و موجب بروز مشکلات و فتنه‌هایی جدید شدی.

برداشت: وقتی در دل خود به یاد تو افتادم، تو به جانم پیوند خوردی و مانند زنجیری به گردنم آویختی.

برداشت: تو بافتی موهای سیاه را و تارهای صبر را پاره کردی.

برداشت: اگر تو انکار کنی، من نشانه‌ای را می‌گویم. نشانه‌ای که مانند بوی مشک بر روی شعر تیره و سیاه پاشیده شده است.

برداشت: ای جام، تو با زیبایی چهره‌ام، دل من را روشن کردی و غم‌هایم، آخر از دل من رفته‌اند.