غزل شمارهٔ ۲۷۷۶

برداشت: شما که باغی را رها کرده‌اید و به دنبال یک انجیرکی هستید، در واقع حوری را از دست داده‌اید و به دنبال یک چیز ضعیف و کم‌مایه می‌گردید.

برداشت: من در حال زحمت کشیدن و تلاش برای جلب توجه کسی هستم، اما به نظر می‌رسد که این کار بی‌فایده است چون زیبایی و جذابیت جوانی‌ام در حال تحت تأثیر قرار گرفتن است.

برداشت: یک پیرمرد در حال سکوت و آرامش است، در حالی که در یک وضعیت پر خطر در بالای بام نشسته و منتظر است تا فرصتی پیش بیاید تا بتواند با زیرکی از این وضعیت خارج شود.

برداشت: کیست که مثل تو بی‌مزه و بی‌خاصیت باشد، و مانند پیاز بی‌طعم و به اندازه سیر، بزرگ و بی‌فایده.

برداشت: مردی به دام عشق او افتاده و برای او خود را تسلیم کرده است، در حالی که او در خفا به این ساده‌دل می‌خندد که چقدر نادان است.

برداشت: در باغ زیبایی او، نی می‌زند و گل‌های تازه شکوفا می‌شود. نی به نوبه خود از وفای شیرین و نرم آن معشوق بهره‌مند است.

برداشت: وقتی که مرگ به سراغت بیاید، چشمانت را باز می‌کند و آنچه را که بر گردشت هست، مانند پشت یک مار می‌بیند و بدنت به سیاهی و کثافت تبدیل می‌شود.

برداشت: نی را آرام کن و کم‌تر نصیحت کن، زیرا محبت او بسیار قوی است و به راحتی می‌تواند زنجیر محبتش را به تنهایی بکشد.