غزل شمارهٔ ۲۷۷۱

برداشت: ای دل، نه تنها بهتراز هر چیز، بلکه ارزشمند و ناب هستی.

برداشت: در مسیر زندگی، به خاطر لطف و مهربانی تو، از اسب تندرو به سوی راه خرکم پیشی گرفتم.

برداشت: اگر پای سگی بر شیر بکوبد و به او حمله کند، از آن نمی‌توان به او افتخار کرد یا بر او افزوده شد.

برداشت: عاشقان در عشق تو شکست خورده‌اند، اما هنوز امید دارند که روزی پرواز کنند و به آرزوهایشان برسند.

برداشت: اگر دل کسی به تو وابسته شود، می‌تواند به راحتی از درگاه تو به آرزوهای بزرگ و والایی دست یابد.

برداشت: محبت و لطف تو زمانی می‌تواند به من کمک کند که راه گدایی و درخواست کمک را بگشاید.

برداشت: سکوت کن که هر کاری که دشوار و غیرممکن به نظر می‌رسد، به خواست خدا آسان خواهد شد.